Post Top Ad
Wikipedia
Sunday, January 1, 2023
মাধুৰ্য
Thursday, October 6, 2022
কবিতা
Friday, May 27, 2022
নাজানোঁ, হাঁহিবোৰ কিয় হেৰাই গ'ল।
Sunday, May 23, 2021
সতৰ্ক
Tuesday, January 12, 2021
তুমি শৰতৰ সোণ
Saturday, August 22, 2020
মই আমি অহংকাৰ
ভবাটো মূৰ্খামী মই জ্ঞানী
ক্ষমতাই অহংকাৰ আনে
অহংকাৰে আনে ক্ৰোধ
ক্ৰোধৰ অগ্নিত সত্যক লোকোৱাব খুজা
ব্যক্তিৰ অভিনয় কি ?
কোনো নহয় কম শক্তিশালী ।
সকলোৰে থাকে এক মহা শক্তি
সময়ে দি যায় জীৱনৰ স্থিতি
ধনেও নাৰাখে সজাৰ মইনাটি ।
কালৰ গৰাহত অহংকাৰ উপজে
ক্ষমতাই মূৰত বহে
শিষ্টাচাৰ নেউচি অহংকাৰ জিলিকিলে
সমাজে ৰাখে সাঁচি অহংকাৰ স্মৃতিক ।
সমাজ চলে ৰাজনীতিত
ৰাজনীতিত নচলে সমাজ
নচলে কাৰো নিৰ্দেশত জীৱন
চলিলে দেখোন স্বাধীনতাই নিৰৰ্থক ।
ক্ষমতাৰ জ্যোতি এক বিজুলী
নৰয় জনম জনম
ধন-সম্পদ আৰু ৰাজনীতিয়ে
হয়তো দিয়ে অজস্ৰ ক্ষমতা
কিন্তু হ'ব লাগে কল্যাণৰ মনুফা ।
ভাবাটো মূৰ্খামি মই ক্ষমতাশালী
মই আমি বাচ্যই অজ্ঞানী
কোৱা এতিয়া কোন জ্ঞানী
কিমান আছে ধন-সম্পদ
সেয়াৰ মূল্যও কিমান
কিৰণে মুচা নিয়ৰৰ প্ৰতীক
ছাগে অহংকাৰত নুবুজা ।
Monday, August 10, 2020
মই গাঁৱলীয়া
মই গাঁৱলীয়া
মই ভবাই নাছিলো
মই গাঁৱলীয়া
মই মাথোঁ জানিছিলোঁ মই মানুহ ।
এল পি স্কুলটো কোনোৱে নক'লে
মই গাঁৱলীয়া ধোদৰ পচলা ।
হাইস্কুলৰ পাঠ পঢ়িলোঁ
সহপাঠীৰ লগত এখন বেঞ্চতে বহি দিন কটালোঁ ।
তথাপিও কোনোৱে নজনালে
মই গাঁৱলীয়া বোকাৰ পুতলা ।
কৈশোৰ এৰি যৌৱনত কলেজলৈ গ'লোঁ
এখন বেঞ্চতে একেটা কেণ্টিঙতে বহি মজা ল'লো
দেশ-বিদেশৰ পৰম্পৰা শিকিলোঁ
তেতিয়াও কোনেৱেও নক'লে মোক
ধেঙৰ গাঁৱলীয়া কেঁকোৰা নাঙল ধৰা জাত ।
আজি শিমলু কঁপাহত বহি ক'ৰ পৰা আহিল
মুখা পিন্ধা এই ভদ্ৰবৃন্দ
চৰকাৰী চাকৰি নথকা বাবেই হৈ ৰ'ল
গাঁৱলীয়া সকল অভদ্ৰ ।
নাই দয়া নাই নম্ৰতা নাই সহনশীলতা
তথাপিও সম্পদশালীসকল হেনো ভদ্ৰ ।
ইজনে সিজনক ঠগ-বাজ কৰা
মুগ্ধ পোছাক পিন্ধা সকল হেনো ভদ্ৰ ।
কোন অভদ্ৰ ?
খাটি খোৱা মানুহক প্ৰৱঞ্চনা কৰা
শিক্ষিত সকল নে বিশ্বাসত ডুবা সকল ?
আৰু প্ৰশ্ন উদয় হয়
অৰ্ধ পোছাক পিন্ধা যুৱতি সকল নে মেখেলা-ছাঁদৰ পৰিধিতা সকল ?
বৃদ্ধ-বৃদ্ধা জ্যেষ্ঠক শ্ৰদ্ধা কৰা বোকাৰ পুতলা সকল নে
লঠিয়াই উলিয়াই দিয়া দামি পোছাক পৰিধিতসকল ।
কোনজন নৰ পিশাচ ?
কেঁকোৰা নাঙলেৰে ধৰা সেউজী কৰা জন নে
চলাহী ভাষাৰে প্ৰলোভন দি লুটোতা জন ?
ধোদৰ পচলা , বোকাৰ পুতলা হ'লেও নহয় নৰখাদক
সঁচা হৃদয় কথা মানৱতাৰ বাহক ।
নাঙল ধৰা জাতো শিক্ষিত ভদ্ৰলোক
চাকৰি নহ'লেও অধীনৰ মুক্ত ।
দামি পোছাক পিন্ধিলেই নহয় চহকী
গাড়ী অট্টালিকা থাকিলেই নহয় ভদ্ৰতাৰ গৰাকী
ভদ্ৰতাৰ ফল নম্ৰতা আৰু কৰ্মত
শিক্ষিত ফল কাগজ কলম আৰু প্ৰমাণপত্ৰত ।
শিক্ষিত হ'লেই নহয় ভদ্ৰ
নাথাকিবও পাৰে তাৰ জ্ঞানৰ তত্ব ।
হ'ব পাৰে গাঁৱলীয়া ভুতুৱা
তথাপিও সাঁচি ৰাখে মানৱীয়তা ।
এয়াই গাঁৱলীয়া বাপটি সাহোন
সকলোৱে জিনিব পৰা মুকুটা বিভূতি ।
আকৰীজনী
আকৰিজনী
আহ ! কি যে কোৱা ?
ৰ'বা চোন --
চাওঁ এইফালে চোৱা ।
দেখিছে নে মোক অপৰাধী যেন ?
দেখা নাই নিশ্চয় !
কিয়নো দেখিব ?
আকৰীজনী------
মই তোমাক কেঁচা ঘাম মাটিত পৰাকৈ ভাল পাওঁ ।
ধেইট , আকৰীজনী
তোমাক ব'হাগীৰ ভূষণ নিদিলোঁ বুলিয়েই
মই জানো অপৰাধী ।
প্ৰকৃতিয়ে ভূষণ সলাইছে , চৌদিশত সৌন্দৰ্য্য বাঢ়িছে
জানিছোঁ তোমাৰো প্ৰয়োজনীয়তা আছে
আমাৰোতো তাতোকৈ সুন্দৰ ভূষণ আৰু সৌন্দৰ্য্যতা
তোমাৰ মোৰ হৃদয়ত আছে ।
আকৰীজনী হ'ব দিয়া -------
আজি নাই কাইলৈ আহিব
যন্ত্ৰণাৰ সময়বোৰ পাখি মেলি দিগন্তলৈ উৰি যাব ।
সৌ আকাশনলৈ চোৱা -----
কলা ডাঁৱবোৰ শুভ্ৰ ডাঁৱৰত লীন গৈছে ।
আমাৰ যন্ত্ৰণাবোৰো শান্তনাত লীন যাব ।
সোণ ৰূপ হিৰা মুকুটা ঘৰ-বাৰী ইত্যাদি ইত্যাদি
তুমিতো জানাই , এইবোৰ দুদিনীয়া
চিৰযুগমীয়া সম্পদেই আছে আমাৰ
অক্ষয়ী বিশ্বাস ।
বিশ্বাসেই বল প্ৰেৰণাই শক্তি
মৰমে বিষাদৰ ঔষধ
এই সকলোবোৰ সম্পদেই
দেখোন আমাৰ আছে
তাতোকৈ অধিক শ্ৰেষ্ঠনো কি ?
আকৰীজনী মোৰ
ভাল পোৱা বিশ্বাস প্ৰেৰণাৰ তুমি গৰাকীনী
মোৰ বিশাল সম্পদৰ ৰাজপটেশৰী তুমি ।
সম্পদতনো কি সুখ আছে
বৈকুণ্ঠৰ সুখ তোমাৰ কোলাতেই পাওঁ
তোমাৰ মধুৰ মাততে মই প্ৰাণ পাওঁ ।
Sunday, August 9, 2020
মানৱ(কবিতা)
মানৱ
কোন তুমি ? মই হ'লে একোৱেই নাজানোঁ
কিন্তু জানোঁ তুমি মোৰ দৰেই তেজ মঙহৰ মানুহ ।
তোমাৰ ভাষা আভোষণত চিনিবও নোৱাৰোঁ
হিন্দু মুছলিম শীষ জৈন নে খ্ৰীষ্টান তুমি ?
মাথোঁ চিনি পাওঁ এখন সঁচা হৃদয়ৰ
তুমি এজন পুণ্য মানুহ ।
নাই নাই আৰু একো জানিবলৈ নোখুজোঁ
তুমি যে সঁচা মানৱতাৰে আচৰণ কৰা
সেইটোৱই আমি জানোঁ
সেয়ে তুমি এজন প্ৰকৃত মানুহ ।
নালাগে আৰু নিবিচাৰোঁ তোমাৰনো কি কুল
বিচাৰোঁ মাথোঁ তোমাক আমাৰ হৃদয়ত ।
নক'বা আৰু সেইবোৰ-----
ধৰ্ম জাতি কোল ইত্যাদি ইত্যাদি
সোইবোৰ নো কি আমাৰেই সৃষ্ট ।
কি লাগে আমাক জানা
মুক্ত মনেৰে ফুৰিব পৰা এখন ধৰিত্ৰী
তুমি আমি আৰু মই একলগে ছাঁত বহিব পৰা বৃক্ষকেইটি
নলাগে ধন -সম্পদ ধৰ্মৰ ৰীতি- নীতি
তুমি নাথাকিলে কৰিম কি সেইখিনি ।
নাজানা নহয় কোনোৱে , ধন-সম্পদ নহয় চিৰলগৰী
এনে সম্পত্তি লোভ আৰু অহংকাৰৰ উৎসকাৰী ।
তুমি মোক কি দিবা , মই তোমাক কিনো দিম
প্ৰদানিত সকলো প্ৰকৃতিৰেই বৰঙণি
প্ৰকৃতি নাথাকিলে তুমি ময়ে বিনাশী ।
তুমি আচল প্ৰকৃতিৰ প্ৰাণ , ক্লেদহীন হিয়াৰ জীৱ
বিশাল বিশ্বৰ অবিনশ্বৰ প্ৰাণৰ গৰাকী তুমি
নাই তোমাৰ হৃদয়ত কুচুত-কপট্ , জাতি-ভেদ
মাথোঁ মানৱতাৰ গুণাধিকাৰী
সেয়ে তুমি প্ৰকৃত মানৱ ।
Saturday, August 8, 2020
নৱজাত
শীতল শীতল বতাহ
নাজানো কাৰ গতিৰ মধুৰতা
ঊষাৰ কুঙ্কুম ৰাগে উজ্জ্বলাই তোলা
এটি দিবা ।
বৰ্ষাৰ কিনকিনীয়া বৰষুণৰ টপটপনি
নাই যিটি দিবাত
বসুধাই আদৰে অফুৰন্তৰ সুমধুৰ কিৰণ
আনন্দত আপ্লুত হয় তৰু-বৃক্ষ ।
এক চমক জ্যোতিতে ধৰাস্হ হ'ল
চৌদিশে শান্তিৰ বাণী নিগৰিত হ'ল।
নৱজাতক পুষ্পৰ শয্যাত ৰাখে
সমীৰ বিহঙ্গে দশোদিশত শান্তনাৰ বতৰা দিয়ে।
শাওন মানেই তিনি শাওন পৱিত্ৰ দিৱস
শান্তনাৰ প্ৰতীক নৱজাত তুমি
সদায় নতুন প্ৰতীকৰ এক জ্যোতি
ন সমাজ গঢ়া উদ্যোমি তুমি ।
মিণ্টু দোলাকাষৰীয়া
ডিব্ৰুগড় (21/07/2020)
কোনে কয় মই কবি ( কবিতা)
কোনে কয় মই কবি
নাজানো কোনেনো কয় তোমাক
মই কবি
হয়তো তুমি নিজেই ভাবা
মই এজন কবি ।
কোনে কয় মই কবি
অ'---- নহয় মই ভাষা বোলাব পৰা কবি।
নাই মোৰ কবিতাত ছন্দ , নাই ব্যঞ্জনা
কোনে কৈছে মোৰ কবিতা প্ৰতীকী বুলি ।
তুমি কোৱা মই কবি
কিন্তু ক'তা ----
মোৰ কবিতাত দেখোন নাই
দুলড়ী , ছবি , লেছাৰী , ঝুনা ছন্দৰ আকৃতি ।
কবিতা কাক বোলে তুমিয়ে কোৱা
মোৰ কাপৰপৰা নিগৰি ওলোৱা
সকলোবোৰ দেখোন
কবিতা নহয় বুলিয়ে কোৱা ।
কবি হোৱাৰ ইচ্ছাৰে নহয়
বিষাদ হ্ৰাসৰ প্ৰৱণতাৰে প্ৰকাশো
মনজগতৰ ভাৱনাৰ প্ৰতীকক
শুভ্ৰ কাগজত কাপেৰে সাঁচ দিওঁ ।
মিণ্টু দোলাকাষৰীয়া
ডিব্ৰুগড়
০৭/০৮/২০২০
ক্ষুধাতুৰা (কবিতা)
ক্ষুধাতুৰা
তুমিহে জানা দেই ক'তনো তোমাৰ হৃদয় আছে
মই হ'লে দেখা নাপাওঁ ।
এটা কথা হ'লে জানো মোৰ প্ৰতি তোমাৰ মৰম আছে
প্ৰেমৰ এপাত অস্ত্ৰও আছে ।
নাজানো তুমি কিয় কোৱা মই একো নুবুজোঁ বুলি
মই হ'লে বুজি পাওঁ তোমাক আপোন বুলি ।
নালাগে মোক একো হৃদয়ত ঠাই দিলেই হ'ব
শান্তনাৰ সুগন্ধি ল'ব পৰা হ'লই হ'ব।
মই হ'লে বুজি পাওঁ তুমি কি বিচাৰা
নিৰ্জন জনশূণ্যত মোক অকলে বিচৰা ।
মই কিন্তু নিবিচাৰোঁ অমানৱীয়তা তৃপ্তিৰ স্পৃহা
সেয়ে তুমি হৈ ৰোৱা ক্ষুধাতুৰা ।
জনো তুমি অন্তৰেৰে ক্ৰোধান্বিতা হৈ বিচলিতা হোৱা
জীৱনৰ পৰা এখুজ বিচলিতা হোৱা ।
ভাল পাওঁ তোমাক (কবিতা)
ভাল পাওঁ তোমাক (কবিতা)
ভাল পাওঁ বুলি ক'লেও নোবুজা তুমি
শিলাকৃতি হৃদয়ৰ গৰাকী নেকি তুমি ?
পাঁচ বছৰীয়া সঁচতিয়া মৰমক উদঙালেও
কোৱা তুমি কি পাগল নেকি ?
ঠন ঠনাই উঠে বুকু , সিঁচৰতি হৈ পৰে হৃদয়ত বিষাদ ।
অষ্টম নৱম দশম একাদশ আৰু দ্বাদশ যৱনিকাত
হিয়াৰ কোমল দুৱাৰখন খুলি দিলোঁ
তুমি সোমাবা বুলি
কিন্তু তুমি সোমোৱাই দিলা বিষাদৰ ভাইৰাচ।
ব্ৰক্ষ্মপুত্ৰত জাঁপ দিওঁ ক'লেও কোৱা
পাগল হৈছা নেকি ?
মৰিব মন গৈছে যদি মৰা
মোক আমনি নকৰিবা ।
ভাবোঁ , জাপেই দি দিওঁ ।
কিন্তু ----- ভাবোঁ
সমাজৰ প্ৰতাৰণাত তুমি যন্ত্ৰণাত ডুবিবা ,
অনুতপ্তত কান্দি ক্লান্ত হ'বা ।
সেয়ে যন্ত্ৰণাপীড়িত জীৱনক প্ৰাণ দি ৰাখোঁ ।
ভাল পাওঁ তোমাক এবুকু নহয় অসীম ,
স্বাৰ্থত নহয় , তৃপ্তিত নহয় মাথোঁ মধুৰ সম্পৰ্কত ।
জীৱন থাকে মানে দুৱাৰ খোলা থাকিব
প্ৰৱেশত তোমাৰ কোনো হেঙাৰ নাথাকিব ।
২৭/০৮/২০২০
Monday, July 27, 2020
নি:সহায়
নিঃসহায়
কিনো ঘটিছে কিয়নো ঘটিছে
নাই বিচাৰ্য্য ।
চৌদিশে আওঢালত কংক্ৰীট
কোনো হাতত লাঠি-জোং কোনো হাতত মাৰণাস্ত্ৰ
কৰ্ণত সমাগত হয়হি কৰুণ কন্দন।
এক স্বৰ জয় আই অসম
অন্য এক ভাৰত মাতা কী জয়
এফালে প্ৰতিকৃতি দহন , আকৌ আনফালে উন্নতিৰ শ্লোগান।
তাতেই কিছু কংক্ৰীটৰ মানৱ সমাগম।
কোনেৱে কয় মই অসম মাতৃৰ সন্তান
আকৌ কণ্ঠ ফালি ওলায়-- এই ৰক্ত মোৰ মাতৃৰ ৰক্ত ।
কিন্তু প্ৰতিকূলতাত অনুকূলৰ নিৰাশাই
সমীৰণত প্ৰাণ এৰি উৰে।
কি সুগন্ধিত , ক'ত হেৰাই যায়
জয় আই অসম ধ্বনি মুখৰিত সকল
প্ৰশ্ন উঠে মনত-- তেওঁলোক মানৱ নে দানৱ ?
এক নে দুই ?
যদি মানৱ , তেন্তে এক ।
মানৱেই যদি হয়
এখন তেজ মঙহৰ হৃদয়ৰ গৰাকী
মাতৃও নলয় নিঃসহায়ক সাবটি ।
27/07/2020(11:00-11:10 pm)
Saturday, May 30, 2020
অগ্নি
অবিদগ্ধ আৰু অবিনশ্বৰ অবিনিশি অবিদিত হৈ
অবিদিতে অবিদিত চিত্তত মধুৰিমা বসনাক
মৰিসুঁতি কৰিব নোৱাৰি।
দগ্ধৰিত হৃদয়ৰ কোন কোণত
কোন দাঁতিত আকৌ জীপালিত হ'ব।
এটি মধুৰ পল
পলকতে সমাগত হ'ল
এটি মধুৰ পল
তুমি খিলখিলাই হাঁহিলা,
ময়ো খিলখিলাই তোমাৰ সতে ৰ'লোঁ
জেপৰ পৰা ওলিয়াই অনা
বুনিয়া ভুজিয়া মটনৰ সোৱাদ ল'লোঁ ।
কি যে মধুৰ আছিল সেই মূহুৰ্তবোৰ
হৃদয়ৰ নিভাঁজ কোণত দলিছা পাৰি ৰৈ গ'ল।
আজি জাগিছে সেই স্মৃতি কেঁচা ঘাঁ লগা কলিজাত
দুখ-সুখৰ সমান্তৰালকৈ ৰোমন্হন কৰিছোঁ
কৈছোঁ----"তুমি সুখী হোৱা ,
ভগৱানে তোমাৰ মনোবাঞ্চা পূৰণ কৰক।"
জীপাল হৈ আছে মোৰ কলিজাটোত
তুমি বোলোৱা মৌসনা মাতষাৰি-----
" আজি মোৰ জন্মদিবস
আজি মই এঘাৰ বছৰত ভৰি দিছোঁ ।"
কিন্তু, আজি নাই সেই মিঠা মিঠা বুনিয়া-ভুজীয়া
আছে জানোঁ মোৰ কাষত তোমাৰ মধুৰ মাতষাৰি ।
সেয়া আছিল জীৱনৰ এক পলকতে আহা
পাখী লগা সময়ৰ সতে পাখী মেলি উৰি যোৱা
এক নিভাঁজ দৃশ্য
কিন্তু -----
জীৱনৰ একৈশ বছৰীয়া জন্মদিবাত সমাগত হোৱা
প্ৰতিটো মূহুৰ্তই দশোদিশত তোমাক সুখানন্দ সাফল্যময়ী কৰক
এয়াই মোৰ অতীত স্মৃতিৰ সতে বৰ্তমানৰ কামনা ।
জীৱন মাথোঁ এটি আশা-নিৰাশাৰ প্ৰতীক
জীৱন !!!
হাবাথুৰি খোৱা এছোৱা সময়
কত সুখ দুখ যন্ত্ৰণাৰ আপাৰ কাল।
সুখৰ মিঠা মিঠা এটি সপোন
জীৱনৰ এটি ৰঙীণ পলত আৱদ্ধ ।
সপোনৰ মাজতে এটি বেটুপাটতত
বেটুপাটতেই পালোঁ তোমাৰ আভাস
নজনা নুবুজাকৈ পাশে বান্ধিলে
তোমাৰ সতে বন্ধুত্ব ।
জন সমুদ্ৰৰ মই সূক্ষ্ম জীৱ
চলন ধৰণ বুজাতো ব্যৰ্থকাৰী
কিমতে যাঁচিম তোমাক
উজ্জ্বলতাৰ কুসুমৰ সুভাস।
নিৰাশাৰ বন্তি
জীৱনৰ বন্তি জ্বলাই
ভগ্ন হৃদয়ক ফুচুলাই
দিন ৰাতিক একাকাৰ কৰি
নিৰৱে নিৰৱে সুঁৱৰি থাকোঁ
অতীতৰ ৰোমান্টিক স্মৃতিবোৰ।
কাঁইটেৰে আবৃত যদিও
কাঁইটেৰে নিবিন্ধাকৈয়ে কাষ চাপি সুগন্ধি লৈছিলোঁ ,
সুভাসত বিভোৰ হৈ খিলখিলনি হাঁহি মাৰি
অবুজন ভাষাৰে জীৱনৰ বাট মেলিছিলোঁ।
কিনকিনীয়া বৰষুণৰ মুকুতা
অক্ষয়শীল জীৱনৰ দোমোজাৰ প্ৰতীক
মেঘৰ গুণগুণনি ,ব্ৰজপাতৰ ঢেৰেকণিত
কঁপি উঠে হৃদয়খনি ।
Friday, May 15, 2020
জীৱনৰ এটি দিন
কিনো দিন আহিল
সময়ে কয় সকলো
দুচকুত ডুবিল
গোলাপতো আজি দেখোন
সুগন্ধি নাপাওঁ ।
কি পালোঁ পৰিত্যাগত
অক্ষয়ৰ দাগটি
হৃদয়ৰ দলিছাত
মৰমৰ প্ৰতিকী ।
জীৱন জুই তোমাৰ হৃদয়ৰ
এটি উকা উকা শলিতাহীন বন্তি
ন প্ৰকৃতিৰ নৱ লগৰী
জীৱন ৰেখাৰ গতিৰ সাল সলনি
অতীত নেউচি নতুনত্বক আদৰি ।
Sunday, April 26, 2020
ঠগ-বাজি
ঠগ-বাজি
ভাল নাপাওঁ টুলুঙা আশা ,নঠওঁ হতাশিত স্বপ্ন
বহু দিবাস্বপ্ন উদ্ভাসিত হ'লেও
নিমগ্ন প্ৰতাৰণা প্ৰেমত ।
নাজানোঁ, তুমিহে জানা কিনো সেয়া প্ৰেম
য'ত ৰাখিছা ঠগ-বাজি, আৰু আকস্মিকতা ।
হ'ব দিয়া--------
অকলেই ভাল আছিলোঁ--
মা দেউতা দাদা আৰু মই
নুবুজা, কোনোৱে নোবোজে মোক ----
কোনে বুজিব------????
দহ বছৰে মনত পুহি ৰাখিছিলোঁ
কিন্তু, নুবুজিলা ।

